Integriteit


6
Aug 2014

 

Integriteit

 

Biertje??

Zeker in het openbaar bestuur is het lijntje tussen wat (nog) integer is en wat niet, heel dun! En de vraag rijst: kun je überhaupt wel een lijn trekken? Het is een heel groot probleem dat tot veel vragen leidt, tot veel misverstanden, verkeerde verwachtingen en verschillende interpretaties. En.. uiteraard ook tot uitglijders en misbruik en fraude. Het begint soms met de vraag aan de bar: biertje? En eindigt met het afsluiten van een discutabele transactie. Waar een biertje al niet goed (of fout) voor kan zijn.

Als je een lijn wilt trekken tussen wat wel en niet integer is, zul je eerst moeten weten wat onder het begrip integriteit moet worden verstaan. Ik citeer hieronder Wikipedia. Dat wil overigens niet zeggen dat dit de enig juiste of beste definitie is, maar ik vind hem heel goed werkbaar.

Definitie integriteit.

Volgens Wikipedia is integriteit: “de persoonlijke eigenschap, karaktereigenschap, van een individu die inhoudt dat de betrokkene eerlijk en oprecht is en niet omkoopbaar”. … “Een integer persoon zal zijn doen niet laten beïnvloeden door oneigenlijke zaken”

Helder toch? Of niet?

Hierna ga ik kort in op een aantal facetten van de boven aangehaalde definitie van Wikipedia.

Integriteit is een persoonlijke eigenschap, een karaktereigenschap.

Hoe moet je dit hanteren? Het kan dus zijn dat de maatschappij of een organisatie, regels stellen aangaande integer gedrag, die niet stroken met de betreffende karaktereigenschap van een individu. Het omgekeerde geldt ook. Dat is een van de oorzaken van het probleem. Praktisch gezien komt het erop neer, dat, ook al ben je het er vanuit je eigen karakter niet mee eens, je de regels van de maatschappij of van de organisatie maar te accepteren hebt. Uiteraard is het van belang dat er over die regels een goede discussie heeft plaatsgevonden en er voldoende inspraak is geweest. Maar uiteindelijk vastgelegd, is het wel hetgeen waar je het mee doen moet. Het lastige punt hierbij is dat het formuleren van integriteit op zich, of van een integriteitsbeleid zowel in de maatschappelijke context als op het niveau van een organisatie, heel moeilijk is. Je moet één duidelijke lijn formuleren die je ook kunt handhaven. Lastig, lastig, lastig!!!

Als voorbeeld noem ik hier de vertrekpremie die Guido van Woerkom kreeg bij zijn vertrek als directeur van de ANWB. In het kader van zijn benoeming tot nationale ombudsman (Hij heeft zich later teruggetrokken!) werd het feit dat hij die premie kreeg, enorm veroordeeld. Daarbij werd voorbij gegaan aan het feit dat de vertrekpremie een nadrukkelijk onderdeel van de afspraken was die gemaakt zijn bij zijn benoeming. Het is, naar mijn mening dus zeker niet als niet-integer dat de premie werd gegeven en aanvaard. Afspraak is afspraak. Dat roepen we toch elke dag! Daarnaast moest ik bij geuite kritiek vaak denken aan de Bijbelse uitspraak: “Wie zonder zonde is, werpe de eerste steen!

Integriteit betekent eerlijk en oprecht.

De kernvraag is: zijn mensen die zeggen altijd eerlijk en oprecht te zijn, wel te vertrouwen? Wetenschappelijk onderzoek, zo las ik laatst, heeft uitgewezen dat we minstens 10 keer per dag een leugen gebruiken. Soms een leugentje om bestwil, soms zelfs onbewust en soms doelbewust.

Hetzelfde geldt voor het achterhouden van informatie, het verdraaien ervan of het lekken van informatie.

Hoe vaak lees je niet dat er uit een vertrouwenscommissie informatie is gelekt over de voorgedragen kandidaten voor bij voorbeeld de functie van burgemeester. Of bestuurders die de gemeenteraad van hun gemeente onjuist of onvoldoende blijken te hebben ingelicht. Iemand die altijd eerlijk en oprecht is, zou dat nooit doen.

Integriteit betekent niet omkoopbaar zijn.

Vaak is het grapje: “Onder een miljoen ben ik niet omkoopbaar”. Zoals gezegd, een grapje, maar het geeft wel aan dat er een grens kan worden bereikt waarbij je wel bent om te kopen. Ook hiervan zijn veel voorbeelden te geven. Ik ga dat niet doen. Lees de krant maar en je komt legio voorbeelden tegen.

Beïnvloeding

Laten we eerlijk zijn. We zijn allemaal beïnvloedbaar. Bij de een ligt de grens laag en bij een ander heel hoog, maar de kans dat we voor een verleiding zwichten, ligt steeds op de loer.

Voor een groot deel heeft dit te maken met de kansen die er geboden worden door bepaalde omstandigheden. Zie als voorbeeld de gang van zaken bij bepaalde woningcorporaties en bij bedrijven die met die corporaties zaken deden. Het kon destijds gewoon: drie keer op een dag, steeds met winst, onroerend goed verkopen. Iedereen moet geweten hebben dat dit laakbaar handelen was, maar de omstandigheden maakten het wel mogelijk. Een pijnlijke les voor de corporaties, maar ook voor de overheid, die veel te laat heeft ingezien dat zaken op dit punt niet acceptabel waren, dat de regelgeving onvoldoende was en dat ook het toezicht heeft gefaald.

Ik wil besluiten met een wat moralistische opmerking. Ik vind dat je in alle facetten integer zou moeten zijn, maar weet anderzijds ook dat dit menselijk gezien vaak onhaalbaar is. Dat voel ik zelf ook zo.

Ik veroordeel de bouwfraude en de onroerend goed fraude. Ook veroordeel ik de geschetste gang van zaken bij woningcorporaties. Ik kan echter geen antwoord geven op de vraag wat ik zelf gedaan zou hebben in de gegeven omstandigheden en mogelijkheden. Dat geldt, zo durf ik ook te stellen voor veel van de lezers van deze blog. Ik hoop dat we onszelf, oprecht en eerlijk in de spiegel durven aankijken en zeggen: dat zou ik nooit gedaan hebben!?!?

Het begon in de eerste alinea van deze blog met “een biertje?” en het eindigt met zware kost. Daarom heb ik gekozen voor een gerecht dat je ook best tot de zware kost kunt rekenen. Een Ierse stoofpot, met een stevig biertje in de hoofdrol.

 

Irisch Stew met Guinness

Ingrediënten:

  • 1 kg doorregen rundvlees
  • 4 flinke uien
  • 400 gr wortelen
  • 600 gr vastkokende aardappelen
  • 1 stevige prei
  • 1 flinke el paprikapoeder
  • 2-3 el bloem
  • Boter of olie
  • 3 takjes tijm
  • 4 laurierblaadjes
  • 300 ml Guinness (misschien iets meer)
  • Peper en zout
  • 1 paar takjes tijm of 2 el fijngesneden peterselie

Bereidingswijze:

Verwarm de oven op 150°.

Maak de uien schoon.

Snijd twee uien in vieren en daarna in reepjes. Snijd het vlees in grote blokken van 4-5 cm. Vermeng het vlees met de bloem, het paprikapoeder, peper en zout.

Doe een flinke klont boter, of een flinke scheut olie, in een braadpan en bak de stukken vlees in een minuut of vijf, zes lekker bruin. Doe dit eventueel in porties. Haal het vlees uit de pan en laat rusten op een bord.

Bak de reepjes ui even kort aan in het braadvet. Voeg het bier toe en breng aan de kook. Zorg dat je alle aanbaksel met een spatel goed van de bodem af schraapt.

Voeg het vlees met het uitgelopen sap toe aan het ui-bier mengsel. Voeg de tijm en de laurier toe. Het vlees moet net onder staan. Voeg zo nodig nog wat bier toe of eventueel wat water of bouillon.

Zet de braadpan in de oven en laat het vlees minstens 2 uur stoven.

Maak intussen de wortels schoon en snijd in hapklare brokken van zo’n 2 cm.

Schil de aardappel en snijd in blokken van eveneens 2 cm.

Maak de prei schoon en snijd in stukken.

Snijd vervolgens de overgebleven twee uien in vieren en vervolgens elk stuk dwars, in tweeën.

Haal na ongeveer 2 uur de pan uit de oven en voeg de schoongemaakte groenten toe. Proef de saus en voeg eventueel peper en/of zout bij.

Zet terug in de oven en laat nog minstens 1 uur stoven. Dan even controleren of vlees en groenten voldoende gaar zijn.

Doe de stew in een grote schotel en garneer met de tijm of bestrooi met de peterselie. Serveer met een stevig brood. Bij voorbeeld zuurdesembrood of Iers Sodabread.

Weblog voor managers

Volg mij via Social Media

Copyright © 2012 - Koken voor Managers | Drs. H.J. Spaan | Sitemap